Warunki hodowli, jakie trzeba zapewnić ptasznikowi, zależą od konkretnego gatunku. W tym artykule skupimy się na pająku czerwonokolanowym, dokładnie go opisując. Warto więc zapoznać się z poniższymi treściami przed podjęciem się tego wyzwania, aby owad miał zagwarantowaną odpowiednią opiekę. Zapraszamy do lektury w celu zdobycia najistotniejszych informacji z nim związanych.
Jak wygląda ptasznik czerwonokolanowy?
Ptasznik czerwonokolanowy zachwyca swoim ubarwieniem – jego niezwykła uroda przyczyniła się do niemal zupełnego wytępienia w środowisku naturalny, w związku z czym wpisano go na listę gatunków prawnie chronionych. Aktualnie zdecydowanie więcej osobników przebywa w domach niż na wolności – coraz większa jest jego popularność w amatorskich hodowlach, na co wpływa także duża liczba młodych w kokonie.
Ubarwienie dorosłego ptasznika czerwonokolanowego, zwanego również brachybelmą smithi, także jest zjawiskowe. Warto skupić się na jego czarnej tarczce grzbietowej zawierającej perłową obwódkę, a także odwłoku utrzymanym w podobnej kolorystyce. Na odnóżach można z kolei podziwiać pomarańczowe plamki, a do tego, warto zaznaczyć, że barwy samca i samicy są identyczne.
Gdzie występuje brachypelma smithi?
Czerwonokolanowego owada w naturalnych warunkach można spotkać w Meksyku, w stanie Guerrero, wzdłuż brzegowego fragmentu gór Sierra Madre del Sur i na zachód od zagłębia rzeki Balsas. Rolę jego północnej granicy pełni wspomniany zbiornik wodny, który uważa się za barierę geograficzną pomiędzy tym pająkiem, a mocno zbliżonym do niego B. hamorii.
Inne istotne kwestie związane z ptasznikiem czerwonokolanowym
Brachypelmę smithi uważa się za długowiecznego pająka, gdyż samice potrafią przeżyć 20 lat, jednak długość życia samca wynosi do dwóch lat po ostatniej wylince. Warto także zaznaczyć, że jest on aktywny głównie w nocy i cechuje się delikatnym usposobieniem – za jedyne nieco nerwowe zachowanie należy uznać wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Ponadto, jego jad jest całkowicie bezpieczny dla człowieka, co z pewnością ułatwi decyzję o hodowli.
Jakie warunki trzeba zapewnić ptasznikowi czerwonokolanowemu?
Jego terrarium powinno mieć wymiary 30x20x30 cm, a za podłoże musi służyć torf kwaśny lub substrat kokosowy. Istnieje także możliwość wsypania do części zbiornika warstwy grubszego żwiru. Może tu się przydać połówka łupiny orzecha kokosowego, którą można zastąpić korzeniem – mogą one pełnić rolę kryjówki. Warto pomyśleć także o zagwarantowaniu temu owadowi miseczki na wodę. Należy dodać, że część ptaszników samodzielnie dokonuje przebudowy tego miejsca poprzez kopanie norki czy wykopywanie roślin, lecz jego wygląd zależy w dużej mierze od właściciela pająka.
Jeśli chodzi o temperaturę, to najlepiej, aby wynosiła ona 25-26℃ w ciągu dnia, a 22-23℃ w porze nocnej. Preferowana wilgotność mieści się zaś w granicach od 60-65%, a najkorzystniejszym rozwiązaniem będzie zadbanie o to poprzez nalewanie wody w jeden róg terrarium w celu umożliwienia owadowi samodzielnego podjęcia decyzji dotyczącej odpowiedniego miejsca.
Czym żywi się pająk czerwonokolanowy?
Do pokarmu preferowanego przez to zwierzę zaliczają się różne owady – np. świerszcze, karaczany, szarańcza, larwy mącznika młynarka czy gatunki łąkowe. Wyrośnięte osobniki chętnie raz na jakiś czas spożyją niewielką myszkę. Młode ptaszniki czerwonokolanowe często odmawiają jedzenia – w takich sytuacjach, niekiedy pomaga podwyższenie temperatury, lecz nie daje to gwarancji sukcesu. Karmienie powinno się odbywać 1-4 razy w tygodniu, a niespożyte pozostałości po pożywieniu trzeba zlikwidować, gdyż w czeciwnym razie może dojść do rozwoju pleśni.
Co warto wiedzieć o dymorfizmie i rozmnażaniu owada?
Narządy kopulacyjne u dojrzałego samca występują na nogopłaszczkach, a haczyki na przedniej parze odnóży. Po mniej więcej sześciu latach ich wielkość wynosi 7-8 cm.
Samice stają się dojrzałe płciowo po 4-5 latach życia, zaś samce już po 3-4 latach. Wysoka temperatura hodowli może skrócik dojrzewanie o rok. Rozmnażanie jest raczej bezproblemowe – warto zaznaczyć, że samice rzadko podejmują się atakowania swoich partnerów, lecz mimo to, są w stanie szybko uciec po kopulacji. Wytwarzanie kokonu trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy – w zależności od warunków hodowli i indywidualnych cech danego osobnika. Do opuszczenia go przez młode pajączki dochodzi w ciągu 7-8 kolejnych tygodni. Mieści się w nim przeciętnie od 200 do 600 jaj, choć niektóre kokony są zdecydowanie większe, w związku z czym znajduje się w nim miejsce nawet dla 1000 jajeczek.
U młodych pająków brakuje ubarwienie, jakie jest widoczne u starszych osobników, gdyż zaczyna ono występować razem z ich wzrostem. Niewielkie owady wyróżniają się różowym kolorem i ciemną plamką na odwłoku, a nowe barwy można u nich zauważyć po piątej wylince, choć początkowo są niezbyt wyraźne – dopiero po dwóch trzech liniach nabierają one cech dorosłych ptaszników.
Ptasznik czerwonokolanowy – jak przygotować się do hodowli?
Wiele osób z różnych powodów obawia się hodowli ptasznika czerwonokolanowego, lecz w przypadku braku jakichkolwiek przeciwwskazań, warto o tym pomyśleć. Wbrew pozorom, jest do dość proste, w związku z czym wystarczy odrobina wysiłku i dobrej woli, aby zapewnić takiemu owadowi jak najlepsze warunki. Zachęcamy więc do podjęcia działania w celu zajęcia się tym zagrożonym wyginięciem gatunkiem.
